Ameland uitgaven verzameld in één blog. Mis je een? Laat het weten, dan nemen we hem op. Met enige regelmaat plaatsen we een 'moaiste woa'd fan ut Amelands' en een column. Ga voor de oudere uitgaven naar 1971 in het archief en ga dan naar 'Oudere posts'. De oudste post is over een uitgave uit 1441. Het Blog wordt aangevuld met wat er maar aan bijzonders over het eiland te vertellen is, over verhalenavonden van Ameland Vertel! en over trekharmonica avonturen. Opgetekend door Jeanet de Jong.
Het boek ‘WWW – Werkers, Waddeneilanden, Waterwerken’van N. van As gaat over de Werkendamse rijswerkers die werkten op de ‘wandelende’ Waddeneilanden. Ze probeerden het wandelen te stoppen en daartoe werden eeuwenlang waterwerken uitgevoerd. Op de eilanden werkten Werkendamse rijswerkers, zinkbazen, grondwerkers, machinisten en schippers.
Het is een boek met veel foto’s, die werden verzameld door Kommer Hakkers.
De kleuren van het wad – van bedreigde zee tot werelderfgoed is een boek van Kester Freriks. Hij beschrijft daarin de geschiedenis, het heden en geeft een doorkijkje naar de toekomst van het Waddengebied, dat het van bedreigde zee tot Werelderfgoed schopte. Er is te lezen over de Waddeneilanden als geliefde vakantiebestemming van velen en over het unieke gebied dat gevormd wordt door de werking van eb en vloed en de wisselwerking met de mensen die er wonen en werken.
De kleuren van het wad – van bedreigde zee tot werelderfgoed
Auteur: Kester Freriks
Vormgeving: In Ontwerp
Omvang: 264 pagina’s inclusief full color fotokaternen
'Ameland - Verrassende inkijkjes in de rijke geschiedenis van het eiland Ameland' is een lijvig boek van oud huisarts Oense Straatsma. De schrijver noemt het 'een studie' en naast de titel en ondertitel staat er op de achterkant nog een subtitel: 'Caleidoscopisch overzicht van de geschiedenis van Ameland'. Straatsma beschrijft de eerste bewoning op het eiland en hoe de mensen toen op de zandbult een bestaan opbouwden. Hij noemt het gevecht met de zee, met de machthebbers, de gebruiken en regels van de Amelanders, de monniken, de indeling van het boerenland, de boerengemeenschap en het leven op het eiland in het algemeen. De ene keer bijna wetenschappelijk, dan weer anekdotisch. Het mondde uit in een caleidoscopisch overzicht van de Amelander geschiedenis.
Ameland - Verrassende inkijkjes in de rijke geschiedenis van het eiland Ameland
Psychiater Martine Kamphuis schreef een boek dat zich voor het grootste deel afspeelt op Ameland in het begin van de 20ste eeuw. Het is een kinderboek dat voor 10 plussers zelf is te lezen en dat zich heel mooi voor laat lezen aan kinderen van 8 jaar en ouder. Het is een spannend boek, tot de laatste letter en het heet 'Nacht over Ameland'. Kamhuis schrijft boeken voor jeugd en voor volwassenen. Het boek werd uitgegeven door Vuurtorenboox, de uitgeverij van de schrijfster zelf. Het kwam in 2015 uit met een herdruk in 2020.
Het boek 'Nacht over Ameland' gaat over een jongen van een jaar of 11 die Daf heet, Daf de Vries en hij heeft een link met Ameland, al weet hij dat eerst zelf nog niet. Zijn vader, die ook Daf heet, werd op het eiland geboren en zijn oom, de broer van zijn vader, woont er nog steeds, met zijn vrouw en hun zoon. Daf’s ouders zijn er niet meer en hij zit al jaren in het weeshuis. Daar heeft hij een vriend en vriendin, Ernst en Annabel en een lieve ‘binnenvader’ en ‘binnenmoeder’ die voor hem zorgen. En dan gaat Dat naar zijn familie op Ameland, maakt er vrienden en beleeft er de meest spannende avonturen.
“De zesde editie van MTB Ameland is op zaterdag 7 en zondag 8 maart. Het mountainbike evenement in de uitdagende en ongerepte natuur van het Waddengebied biedt een programma voor alle leeftijden en niveaus.” Dat roept de organisatie van MTB Ameland trots van de daken. Fietsen in de ongerepte natuur bestaat natuurlijk niet. Zodra je je MTB pakt en een rondje over de duinen rost is die natuur niet ongerept meer. De organisatie zou het evenement moeten aanpassen en anders in ieder geval de juichende tekst op website en in nieuwsbrieven. Maak eens een wandeling en zie welke paden er gemaakt worden door wildfietsers, welke diepe sporen er achterblijven als resultaat van een rondje in de frisse lucht.
De Kunstmaand maakt zich er helaas ook schuldig aan. Kunst en natuur verdragen zich uitstekend. Vooral als het om een steketsel gaat met zakjes water die schitteren in de zon, of een raamwerk met duizenden draadjes die waaien in de wind. Of reusachtige beelden in het weiland langs de Ballumerweg. Maar dat is verleden tijd. Tegenwoordig gaat het allemaal wat kleiner en minder imponerend èn met schade aan het eiland. Soms nodigt de Kunstmaandorganisatie prutsers uit, die niet goed hebben nagedacht over hun werk. Ze vragen medewerking aan de brandweer en die vriendelijke jongens voldoen graag aan een verzoek. Het is weer eens wat anders. Het resultaat was een mislukt geval van lappen die kapot waaiden en buizen waarbij het maar niet lukte om de kleurstof de vrije loop te laten. Maanden nadien zit het eiland nog met diepe sporen van de zware brandweerwagen; ze zijn nog altijd te zien. Als ze worden gemaakt om een meisje te redden dat in een put in de duinen is gevallen, dan maalt niemand om de sporen, maar als het onder het mom van kunst gaat, dan moet de Kunstmaand zich toch echt eens achter de oren krabben of dit de weg is. Wat mij betreft in ieder geval niet. Schade aan de natuur verknoeit elk plezier aan welk kunstwerk dan ook en een mislukt kunstwerk hoort al helemaal niet thuis in de duinen. Zoiets noemen we een aanfluiting, maar dat is niet zo erg. Dat verdwijnt weer. Nu de sporen die niet gemaakt hadden mogen worden nog.
Maart 1725. Tijs van Texel weet het zeker: in de ijzige wateren van het verre Groenland wacht het avontuur. Nu hij en zijn beste vriend Maarten een plekje hebben veroverd op de walvisvaarder van Klaas Daalder, houdt niets hem nog tegen een held te worden en het hart van de mooie Antje te veroveren. Maar het leven op het schip blijkt meedogenloos. Barre kou, genadeloze storm en dichte mist eisen hun tol. Als de walvisvaarder dan ook nog vast komt te zitten in het ijs, keren de bemanningsleden zich tegen elkaar. Tijs en Maarten vechten om te overleven, maar de kans dat ze veilig terug kunnen naar hun geliefde Texel wordt met de dag kleiner. Zal Tijs Antje ooit terugzien? Een ijzingwekkende historische jeugdroman over hoop en wanhoop, vertrouwen en wantrouwen, vriendschap en verraad.
Tijs en Maarten zijn jongens van Texel. In het boek wordt een aantal keren Ameland genoemd: op reis van de Jonge Eva voeren ook Amelander commandeurs mee. Het verhaal van Tijs en Maarten en hun belevenissen tijdens de walvisjacht kent grote overeenkomsten met het verhaal zoals Hidde Dirks Kat dat in zijn dagboek heeft beschreven. Dit boek van Bianca Mastenbroek is speciaal geschreven voor de jeugd, maar is voor volwassen ook prima lectuur. Voor mijn doen is het iets te godvruchtig, maar gezien de tijd waar de geschiedenis speelt past dat wel.
Koop het boek in de eilander boekhandel of bestel het via deze link.
Walvisvaarders - De noodlottige reis van de Jonge Eva
Studenten van de NHL zochten uit wat er kan met zonnestroom in het beschermd dorpsgezicht. Ze kwamen onder meer met de oplossing van een zonnelaan, zonnepanelen boven de kruin van iepen. De Burenlaan in Hollum verandert dan Zonnelaan.
Opdrachtgevers voor het onderzoek waren Provincie Fryslân, Secretariaat De Waddeneilanden en gemeente Leeuwarden.
Zonnestroom en cultureel erfgoed
De toepassing van PV op monumenten erin beschermde stads- en dorpsgezichten
Ameland inZicht 9 is een nummer boordevol lentekriebels, gele klokken, Derk Bolt, milieujutters, Plastic Soup Surfer, bruinvis, old chaps en nog veel, veel meer.
Koop hem voor jezelf, schaf hem aan om hem in je vakantiehuis te leggen. Zo lang de voorraad strekt zijn ook de nummers 1 tot en met 8 nog verkrijgbaar. Dat is inmiddels een prachtige stapel glossy's geworden met Ameland als glanzend middelpunt.
Zon, zee en strand, velen dromen ervan en zeker als de vakanties in aantocht zijn. Een mooie strandwandeling of liggen bakken op een handdoek in de zon, allerlei schelpjes zoeken of verbaasd kijken naar het dierlijk leven in de muien en plassen die bij laag water achterblijven op het strand. Een veel kleinere groep, waarvan veel jongeren, kijken verder en zien in de verte die streep, de horizon en worden bevangen door een stil verlangen om toch ooit eens achter die plek te kijken waar hemel en water elkaar raken.
Nieuwsgierig naar waar de grote wereld begint. Slechts enkelen trekken de stoute schoenen aan en zetten door. Deze doorzetters regelen hun zaken en gaan die innerlijke onrust tot bedaren brengen door een dienstverband op een schip aan te gaan en te ontdekken wat die onrust heeft opgewekt.
Zo ook Erik, die het geluk ten deel viel om een plekje te veroveren op het prachtige schip, de Cheetah, een splinternieuwe kustvaarder met een laadvermogen van duizend ton. Erik mocht aanmonsteren als lichtmatroos, de laagste in rang en jongste aan boord van de elf koppige bemanning. Hij ging totaal uit zijn dak van blijdschap. Zestien jaar oud, kennis gemaakt met de zee op Ameland en verslingerd geraakt aan die zoute waterplas, mede door het werk van zijn stiefvader die daar vuurtorenwachter was. Hoe vaak heeft hij niet door de grote verrekijker boven in het wachtlokaal naar de grote zeeschepen gekeken, als hij vader koffie bracht, die bij storm regelmatig verdwenen in een wolk van overkomend buiswater als ze in een golf doken. Daar kreeg hij nooit genoeg van. De schrijver van dit boek, Erik in het verhaal, denkt met dankbaarheid terug aan die jaren dat hij dit heeft mogen beleven. Het heeft zijn verwachtingen ver overtroffen. Zomaar wandelen langs het Empire States Building in New York, carnaval in Rio de Janeiro, paardrijden met de Vaqueros in Paraguay. Hij beschrijft het allemaal in zijn boek.
