Jouw hand in mijn hand - De Arak-kapitein van Ameland

Jouw hand in mijn hand

Het kan zomaar iedereen 

gebeuren het is hard

Tegenslag, je kunt niet verder

Angstig en verward

Dan een duwtje in de rug

Een wereld van verschil

Als iemand jou de hand reikt

Is de wereld minder kil

jouw hand 

in mijn hand

voor altijd

jouw hand 

in mijn hand

voor altijd

Leunend op liefdadigheid

Schuilend op de vlucht

Maar een beetje ondersteuning

Brengt vertrouwen terug

Dan kun je de rug weer rechten

Samen staan we sterk

Kun je weer de toekomst aan

Samen aan het werk

jouw hand 

in mijn hand

voor altijd

jouw hand 

in mijn hand

voor altijd

Ieder mens heeft recht op aandacht

die hem verder brengt

En een klein gebaar betekent

veel meer dan je denkt

Nee, de wereld is niet eerlijk

Maar toch gaan we door

En niemand raakt verloren

Want daar zorgen wij wel voor

jouw hand 

in mijn hand

voor altijd

jouw hand 

in mijn hand

voor altijd

@ tekst en muziek van Kees Poulus

En op 15 november nog een keer

De Wind - De Arak-kapitein van Ameland

De wind     

Voor de oude grote kerk

Staan alle bomen op een rij

Rechtop in de zwaarste storm

Ze zijn geworteld in de tijd

De wind verwaait, de wind is vrij

Gaat nooit voor eigen glorie

De wind waait iedereen opzij

En gaat nooit aan jou en mij 

voorbij

Voor de kust een schip geduldig 

wachtend op het tij

Dan met de wind weer in de zeilen

Vaart ze mij voorbij

De wind verwaait, de wind is vrij

Gaat nooit voor eigen glorie

De wind waait iedereen opzij

En gaat nooit aan jou en mij 

voorbij

Door de straten van ons dorp

Gebogen in de wind

Daar gaat een man, hij weet niet anders

Want hij was hier al als kind

De wind verwaait, de wind is vrij

Gaat nooit voor eigen glorie

De wind waait iedereen opzij

En gaat nooit aan jou en mij 

voorbij

@ tekst en muziek van Kees Poulus

Met jou daar in de regen - De Arak-kapitein van Ameland

Met jou daar in de regen     

Weet je nog dat jij naar me lachte

Zo kwetsbaar en alleen

In een regenbui die niemand verwachtte

De wind om ons heen

Met jou daar in de regen

Het leek een eeuwigheid

Met jou daar in de regen

Voor altijd

Weet je nog die keer in de regen

En het werd maar niet droog

Je deelde verdriet dat je lang had verzwegen 

En toen, een regenboog

Met jou daar in de regen

Het leek een eeuwigheid

Met jou daar in de regen

Voor altijd

Weet je nog dat de zon was gekomen

daar in de blauwe lucht

En net zoals jij verdwenen mijn dromen

En ik, ik zag jou nooit meer terug

Met jou daar in de regen

Het leek een eeuwigheid

Met jou daar in de regen

Voor altijd

Met jou daar in de regen

Het leek een eeuwigheid

Met jou daar in de regen

Voor altijd

@ tekst en muziek van Kees Poulus

Voor de wind - De Arak-kapitein van Ameland

Voor de wind  

Een onbekende toekomst lacht naar mij
Geluk is aan mijn zij
Vooruit

Vandaag vertrekken wij naar open zee

De wind waait met ons mee

Waait ons vooruit

De wind waait ons vooruit

De wind waait ons vooruit

We gaan voor de wind

We gaan voor de wind

Dagen en nachten vloeien in elkaar

Doorgaan is nooit te zwaar

Altijd vooruit

En aan het eind van onze reis zijn wij

Vermoeidheid en slaap voorbij

We gaan vooruit

De wind waait ons vooruit

De wind waait ons vooruit

We gaan voor de wind

We gaan voor de wind

En als het regent in de nacht

droom ik van jou

Wij zijn allebei altijd ons eigen leven trouw

En in het ochtendlicht

ben jij weer ver bij mij vandaan

Ik zou toch niet kunnen blijven, dat heb ik nooit gedaan

Dus vandaag vertrekken wij naar open zee

De wind waait met ons mee

Vooruit

De onbekende toekomst tegemoet

een laatste afscheidsgroet

En dan vooruit

De wind waait ons vooruit

De wind waait ons vooruit

We gaan voor de wind

We gaan voor de wind

We gaan voor de wind

We gaan voor de wind

@ tekst en muziek van Kees Poulus

Vrouwe Rixt van Donia naar Holwert

De cd zal in Holwert ook te koop zijn. Hij kost een tientje.

Column - Enthousiast

Enthousiast. Dat ben ik graag en vaak. Enthousiasme is uiteindelijk veel lekkerder dan gemopper en commentaar. Ik moet eerlijk bekennen - en jullie kennen me niet anders - dat ik ook best wel van harte mopper en becommentarieer. Dat vind ik dan nodig, een aanvulling, een andere kijk die het vermelden waard is of het is een ordinaire ergernis die me van het hart moet. Maar niet vandaag. Vandaag overheerst enthousiasme, waarvan ik hoop dat het op jullie overslaat.

De bron van mijn enthousiasme is De Groene Harmonica, een theatervoorstelling naar aanleiding van het boek Accordion Crimes van Annie Proulx en een prachtige wisselwerking tussen verhaal en muziek. Tijdens de Kunstmaand van 2026 is de voorstelling nog drie keer te zien op Ameland, met professioneel bandoneonist en trekharmonicaspeelvrouw Jacqueline Edeling. De tekst is van mij en ik ben ook de verteller. Het is het grootste en meest bijzondere project dat ik tot nu toe gedaan heb en er zijn toch al heel wat prachtige projecten geweest en nog lopende. Dit is het meest bijzondere project, omdat uit een vaag plan ("Kunnen wij niet eens... Zullen wij... Zou het niet mooi zijn als...") een uitgewerkte voorstelling is gegroeid, waarvan de première ook nog eens buitengewoon goed is ontvangen. 

Dat tekstschrijven hield veel schrappen in, want tekst en muziek moeten samen een programma vormen van om en nabij anderhalf uur. Zonder pauze. 

De verhalen zijn avontuurlijk, ontroerend, gruwelijk, smerig en hilarisch en spelen allemaal rond de groene harmonica die van Sicilië verhuist naar Amerika en daar in diverse immigrantengemeenschappen terechtkomt. Bij de Italianen, Polen, Ieren, Mexicanen en bij de Duitsers. Ze hebben door de bank genomen de pest aan elkaar, barsten van de vooroordelen, discriminatie, uitbuiting en pesterijen. In het nieuwe land proberen ze er het beste van te maken en zonder uitzondering blijven ze generaties lang vasthouden aan wat ze kennen van thuis. Muziek blijkt de heimwee het beste te vertalen.
Onderstaande scene verhaalt over nazaten van Duitse immigranten.

Een van de kinderen stuit tijdens het opruimen van het huis op de groene harmonica. Het oude instrument van vati klinkt nog goed, maar wat moeten ze ermee? Het gaat mee en komt onderin een hutkoffer terecht. 

De harmonica verdwijnt uit beeld en vele jaren later gaat kleinzoon Rawley ernaar op zoek. Hij huurt zelfs een privé-detective in om de oude harmonica, waar zijn grootvader altijd op speelde, op te sporen. Hij zal hem nooit vinden. In 1985 organiseren Rawley en zijn vrouw een uitje naar Yellowstone Park om hun 25-jarig huwelijk te vieren. Daar laat Rawley een filmrolletje vallen, stapt erop, verliest zijn evenwicht en valt in een kokendhete bron.

Met blindgekookte ogen klautert hij daar weer uit, de huid van zijn handen als rode handschoenen achterlatend op de stenen rand, om vervolgens in een nog hetere bron te tuimelen.

Deze scene - overigens net als alle verhalen waargebeurd - heeft uiteindelijk de voorstelling niet gehaald, maar er is genoeg bizars en grappigs overgebleven. De reacties op de première waren lovend. Dit is er een van:
"Het was prachtig! Zowel het vertellen als de muziek. Het verhaal was overdonderend zo geweldadig soms, maar zo goed verteld!!! Met zo mooi gekozen muziek… ik ga zeker op 8 november weer!!! Complimenten!" 

Wie wordt daar nu niet enthousiast van!

Op 7 en 8 november mogen we weer, drie voorstellingen in twee dagen. Met een paar betoverende nummers op bandoneon, één nummer op accordeon en verder veel moois op diverse trekharmonica's. Kom allemaal kijken, dan maken we er twee prachtige avonden en een mooie middag van. En dan ben ik benieuwd of we kunnen delen in enthousiasme.

Jeanet de Jong

De Amelander - Oktober/November 2026

 De Amelander, het vrijetijdsmagazine van en voor Ameland.

• De Amelander
• Uitgever Sander Hasper en Afke Boven
• Oktober/November 2026
• Jaargang 62 nummer 9
• € 3,00