Column - Nooit!

Woensdag 18 maart is het verkiezingsdag voor de gemeenteraad. Het blijkt dat het zowel het beste als het slechtste in mensen naar boven haalt. We kregen flyers en folders in de brievenbus, boordevol informatie en foto’s van de kandidaten en in alle dorpen staan borden met alle deelnemende partijen.
Een van de mindere acties is de spandoekversiering van Ballum. Daar zitten wat narrige teksten tussen, die getuigen van een negatieve inborst en een Calimero-complex. Er is een spandoek, dat in het midden van het dorp op de brink, naast het aanplakbord is geplaatst, waar een misverstand op gekalkt is. De strekking van de tekst is dat Ballum niet bij West-Ameland hoort maar Amelands is. Wie dat vindt en wie dat schrijft en wie het nodig vindt om passanten met die foute opmerking te confronteren wordt niet duidelijk. De spandoeken dragen geen zender. 
Wat zal Ballum nu niet tot westelijk Ameland behoren? Tuurlijk wel! Alles ten westen van de hoge diek is west en alles ten oosten is de oostkant van het eiland. Dat is de geografische werkelijkheid waar niemand zich voor hoeft te schamen, zich tegen af hoeft te zetten en dat niemand zou hoeven te ontkennen. Ook Ballum niet. Ballum, het dorp met het bestuurlijk centrum van de gemeente.

Nog erger dan dat stupide spandoek met het rode kruis door West is het bordje dat in het weiland naast het gemeentehuis staat. In diezelfde weide staat een CDA-spandoek en dat doet vermoeden dat de landeigenaar een CDA'er is die heeft ingestemd met plaatsing van de troep op zijn land. Afgezien dan van het CDA-doek. Dat staat er op zich prima. Het meest beschamende bordje is dat met de kop van een bekende Buremer, een CDA'er, dus. Het bordje staat tussen twee grote borden in die het hebben gemunt op AmelandEén en Algemeen Belang Ameland. Ook bij die grote spandoeken staat niet wie ze geplaatst heeft, al lijkt het erop dat het uit de CDA-koker komt. Vanwege de plek waar het staat.
De bekende Buremer heeft kreten op zijn plakkaat laten drukken die passen in de MAGA-retoriek. Hij importeert Trumppraat naar Ameland, wil Buren first putten. 
Ik snap werkelijk niet hoe CDA-Ameland toelaat dat de Amelander politiek zo belachelijk wordt gemaakt en Ameland zo naar beneden wordt gehaald. Het zal wel onder het mom ‘geintje moet kunnen’ gaan, maar het is droeviger dan we het ooit hebben gezien op Ameland. En het CDA? Dat heeft met deze vriend geen vijand nodig.
Nooit, maar dan ook nooit zal ik in de verleiding komen om op dit soort ongein te stemmen.

Ga wel stemmen, mensen! Maar wel graag op een partij die het fatsoenlijk doet en de politiek serieus neemt.

Jeanet de Jong

Column - Dorothy Thompson

Wat moeten we er toch mee, met dat Facebook. Het is een baggerput vol ongenoegen, waarin je verblind raakt door gaslichtjes en gehoorschade oploopt van alle scherpe hondenfluitjes. En toch is het ook een bron van vermaak, met mooie gedichten, inspirerende kunst, verwijzingen naar interessante artikelen en nieuws dat sneller is dan de klassieke media. Sneller en ook onzorgvuldiger, dat moge duidelijk zijn. 

Ik post over ons prachtige vertelfestival, over mijn Ameland Boeken & Blog, over Vrouwe Rixt van Donia en als het zo uitkomt plaats ik een foto van een fraaie zonsondergang en van de Herenweg. In aanloop naar de verkiezingen zet ik regelmatig een reactie onder een post waarvan ik meen dat die een nuance behoeft of een tegengeluid nodig heeft. Eén ding heb ik van Facebook geleerd: dat je mensen op een andere manier leert kennen. De rustige jongens blijken (ook) pestkoppen, de verre buurman (ook) een ster in gaslighting. Het Engelse begrip komt van de film Gaslight uit 1938 met Ingrid Bergman in de hoofdrol. Bij gaslighting verdraait iemand steeds de waarheid waardoor jij aan jezelf gaat twijfelen. In de film wordt zo nu en dan aan het gaslicht gedraaid. De vrouw merkt dat op, maar de man ontkent dat er iets is veranderd aan het licht en zegt dat het aan haar ligt. Facebook staat vol met gaslichtjes. 

Soms staat er iets belangwekkends op, zoals over Dorothy Thompson, de Amerikaanse journalist die in 1931 Hitler mocht interviewen. Dat wil zeggen, ze mocht hem drie vragen stellen. Een van de drie was recht op het doel af: “Als u aan de macht komt, vernietigt u dan de Duitse Grondwet?” Hitler aarzelde niet en antwoordde dat hij legaal aan de macht wilde komen en dat hij daarna een autoritaire staat wilde vormen, met aan de bovenkant verantwoordelijkheid en autoriteit en aan de onderkant discipline en gehoorzaamheid. We weten nu hoe dat is afgelopen. 

In 1934 werd Thompson de eerste Amerikaanse journalist die uit Duitsland werd verbannen. In de jaren daarna heeft ze de ontwikkelingen gevolgd en erover geschreven. Ze heeft alle moeite gedaan de wereld te waarschuwen. “It can happen here,” schreef ze destijds en zie waar Amerika nu staat!

Niemand herkent zijn dictator van te voren. Hij presenteert zich altijd als ‘de wil van het volk’. “He will be one of the boys,” waarschuwde Thompson.

Ze zei ook iets heel belangwekkends over de functie van de vrije pers. Die functie is niet alleen het presenteren van nieuws, maar ook het uitlokken van debatten. En dat doe je door scherp te zijn en door politici niet weg te laten komen met ingestudeerde riedeltjes. Alle politici hebben een handje van riedelen en dan is het de taak van de presentator en journalist om door te vragen, de vraag nog eens te stellen en als er wederom een dooddoener volgt hetzelfde nóg een keer te vragen, als het moet wat scherper van toon. Dat is niet onfatsoenlijk, dat is de taak van de journalist. Dorothy Thompson (1893 – 1961) had dat goed in 't snotje.

Woensdag is stemdag. Stem maar op een democratische partij, want denk erom: “It can happen here.”

Jeanet de Jong

Tik Column in bij 'Zoeken in dit blog' of klik op Label 'column' onder dit bericht om meer columns te lezen.

Column - Trots

“De trots op mijn Amelander afkomst is teniet gedaan. Ik ga mij verstoppen in de woestijn bij paal 5.000.” Dat schreef een Amelander naar aanleiding van de verkiezingsuitslag van 2 maart 2011 (de naam van de schrijver is bij mij bekend). De schrijver schaamde zich om het hoge aantal kiezers op de PVV.

Het stof van de Provinciale Statenverkiezingen is neergedwarreld. Slechts hier en daar waaide het op. Zo werd het Amelander Volkslied na de uitslag van 2 maart herschreven. Een LC-redacteur maakte in de rubriek ‘Sterretje’ van het volkslied een minder aardige variant. Antje van Seventer uit Ballum vond het een verkrachting en schreef er een ingezonden brief op poten over. De eerste regels van het herscherven volkslied luiden:

‘Opgeweld uit wier en zand
Gans bevolkt door halve garen
Die als domme schapen staren
Naar de globale moslimbrand’

Meer dan 12% van de Amelanders - met z’n allen staan we achter het imago van gezond, sportief, gastvrij - loopt achter de PVV aan. De Ameland-voorman vond zichzelf na een mailbericht via de website en een intake gesprek van een uur in Den Haag, als dertiende op de lijst voor de Provinciale Staten verkiezingen terug. De lijsten moesten lang, want de nieuwbakken kandidaten moesten honderden euro’s schokken voor het campagnefonds. Hoe meer kandidaten, hoe groter de campagnepot en daarom nam de PVV genoegen met kandidaten zonder een greintje politieke ervaring.

Antje kan zich niet voorstellen dat de Amelander PVV-kiezers de Islam tot vijand verklaren en antihoofddoek zijn. Zij vergeet dat de Amelander kiezers op de partij met de meeuw niet alleen kiezen voor populistische kreten als: ‘de boot moet op tijd varen!’ en ‘zwemonderwijs terug!,’ maar ook voor de landelijke onderwerpen. De partij van de meeuw is slim genoeg geweest om de kopvodden niet in de Friese campagne te betrekken. De doekjes zijn in deze provincie en op ons eiland geen onderwerp en je verkoopt geen netten in een gebied waar niet gevist kan worden. Met hetzelfde gemak weigert de Amelander PVV-voorman te reageren op de stelling: ‘De PVV wordt afgeschilderd als een racistische partij’, zoals in het interview met de kop ‘Heb respect voor elkaar’ in het Nieuwsblad Noordoost Friesland stond te lezen.
 
Ameland komt er in ‘De Vondeling van Ameland’ – overigens een prachtig lied - niet zo mooi van af en Asing Walthaus wrijft met zijn Volkslied-sterretje nog eens extra zout in de wond. Die wond kunnen we gaan likken. Laten we hopen dat de trotse Amelander van de eerste regel zich niet verstopt heeft in het zand, maar dat hij bij een volgende verkiezing van zich laat horen.

Jeanet F. de Jong

 

Politieke map 1982

Politieke map 1982

 In 1982 nam Stichting Jeugd- en Jongeren net als in 1978 het initiatief tot het samenstellen van een politieke map en het organiseren van politieke avonden. 'Welke 11 poppen spelen het spel tot 1986' staat er op de voorkant van de map. Op de achterkant is te zien wie de poppen bespeelt.

Er waren politieke avonden in Ons Hol, De Rots en ze werden muzikaal omlijst door Cor van der Laag en Toon Brouwer.

• Politieke map
• Uitgave van Stichting Jeugd- en Jongerenwerk Ameland
• 1982

Burgemeester Lesterhuis als poppenspeler

De beroemde kurk waar de economie op drijft

Politikologisch Ameland 1978

Politikologisch Ameland 1978

Een collectorsitem, uitgegeven door Stichting Jeugd- en Jongerenwerk Ameland en met een voorwoord van burgemeester Hans Lesterhuis. De politieke gids beschrijft alle aan de gemeenteraadsverkiezingen deelnemende partijen, met foto's van de kandidaten, legt uit hoe een gemeenteraad werkt en wat de belangrijke onderwerpen van die tijd zijn. BCA, CHU, ARP, KVP, CDU, Lijst 8, groeperingen die laten zijn opgegaan in samenwerkingsverbanden of van het politieke toneel zijn verdwenen, maar ook oudgedienden zoals ABA, VVD en PvdA, die daarna doorgingen met gemeentepolitiek.

Hasker Hoogenberg interviewde Amelanders en gemeentelijke politici.