Ameland uitgaven verzameld in één blog. Mis je een? Laat het weten, dan nemen we hem op. Met enige regelmaat plaatsen we een 'moaiste woa'd fan ut Amelands' en een column. Ga voor de oudere uitgaven naar 1971 in het archief en ga dan naar 'Oudere posts'. De oudste post is over een uitgave uit 1441. Het Blog wordt aangevuld met wat er maar aan bijzonders over het eiland te vertellen is, over verhalenavonden van Ameland Vertel! en over trekharmonica avonturen. Opgetekend door Jeanet de Jong.
De Waddeneilanden waren ook de inspiratiebron voor 15 schrijvers, die ieder voor zich een motivatie hadden om een verhaal over dit werelderfgoed te schrijven.
De vrouwen schreven hun verhaal op Ameland in 5 dagen tijd. Ze kregen een workshop, moesten een plot bedenken en dit uitwerken tot een intrigerend kort verhaal.
Een deel van de opbrengst van de boekverkoop gaat naar de Waddenvereniging.
Paal 15 kost € 12,50.
Het is net als met voetbal. Vijftig jaar terug stonden de mensen keurig in regenjas aan de zijlijn en als er een belangrijke overwinning werd behaald wilde er nog wel eens dolenthousiast het veld opgestormd worden om deze of gene op de schouders te nemen. Dat kan dus tegenwoordig niet meer. Dat is nou zo’n dingetje dat vroeger beter was. Leuker, gezelliger en plezieriger om bij te staan en naar te kijken. Blikjes bier, eieren, vuurwerk en te veel mensen die zich niet kunnen beheersen stonden aan de basis van de hekken en schotten in stadions.
Laten we teruggaan naar het stadsfeest, dorpsfeest, familiefeest en schoolfeest dat het Sinterklaasfeest is. Elke school gaat bij zijn eigen leerlingen en hun ouders te rade hoe Sinterklaas voor iedereen leuk is te maken. Elke gemeente kan zijn eigen intocht organiseren en daarbij, zoals dat hoort, de geëigende comités betrekken, zodat het een door de gemeenschap gedragen feest blijft.
Laten we afzien van de hype op de buis. In de begindagen van de televisie, in de tijd dat Zwarte Piet nog een zak had en roe, was het spannende tv, waar de kindertjes de klompjes voor uitdeden om op een rijtje op de grond Sinterklaas in wisten zij veel wat voor verre stad aan te zien komen. Elk jaar was er wel wat bijzonders en elk jaar was het mooi. Totdat het te groot werd, er beveiliging aan te pas moest komen met betonblokken en visitaties en gemeenten 4,5 ton kwijt zijn aan de organisatie. Geld dat ook aan de zorg besteed kan worden, om maar eens een actuele dwarsstraat te noemen.
Laat Ameland zijn Sinterklaasintocht organiseren zoals Ameland dat wil en laten Schiermonnikoog, Zaanstad, Amsterdam en Den Haag dat allemaal op hun manier doen voor hun ingezetenen. Met hun eigen dorpsbelangen en overleggen met vertegenwoordigers. Sint zal er een zucht van verlichting om slaken en de Pieten vast ook. En wat te denken van wijzelf en onze kinderen en kleinkinderen. Het wordt weer genieten!
Jeanet de Jong
‘H. Clemenskerk te Nes op Ameland’ is een uitgave van 123 pagina’s dik over de parochie- en bouwgeschiedenis en met een volledige beschrijving van kerk, in- en exterieur. De geschiedenis begint in 1878. Met de publicatie werd begonnen in 2013, na de brand van de Sint Clemenskerk. Het eerste deel gaat over de oude kerk, het tweede deel over de brand en de wederopbouw die in 2017 begon. De schilderingen en glas-in-loodramen, de ingebruikname, opening en wijding staan allemaal in dit boekje beschreven. Het geheel is geïllustreerd met 220 foto’s.
H. Clemenskerk te Nes op Ameland
Lees ook hier over het boek dat Henk Nota samenstelde.
In het nieuwsblad wordt onder meer gewag gemaakt van de Feministische Vereniging NP, die begin december op Ameland wil gaan protesteren tegen wat zij een barbaars en vrouwonvriendelijk feest noemen. NP, dat staat voor Natte Poes, is uitermate geschokt na het zien van de vele beelden die op Internet zijn te vinden. Het lijkt alsof De Doruns de Amelanders waarschuwt om geen beelden van een bepaald evenement op Internet te zetten. Daar komt alleen maar narigheid van, lijkt De Doruns te willen zeggen. Daar heeft het medium een punt.
Minder grappig is editie 2, van juni 2018. Onkies is het gemanipuleerde beeld van journalist James Foley, in oranje overal, op zijn knieën, met een strijder van IS naast zich. De originele foto is slechts enkele ogenblikken voor zijn onthoofding genomen. Ritskemooi staat erbij. Zij zou zich hebben aangesloten bij ISIS, is het verhaal naast het afschuwwekkende beeld. De copyrightschendende en schokkende bewerking van de foto door De Doruns is gespeend van elk gevoel van humor. Hoe ver kun je gaan met een grap, voor deze misselijkmakend wordt? Editie 2 van De Doruns is die grens gepasseerd.
Jeanet de Jong
Deze vergeten oorlogsjaren worden in dit boek beschreven aan de hand van wat gewone mensen meemaakten. Gebeurtenissen in en personen uit vrijwel alle Friese gemeenten komen aan bod. Met meer dan 250 grotendeels unieke beelden. Ameland wordt genoemd in twee hoofdstukken die gewijd zijn aan de Waddeneilanden.
Koop het boek in de boekhandel of via deze link.
 |
| Wad van Ruben Smit |
Koop het boek in de Amelander boekhandel of bestel het via deze link.
In de Leeuwarder Courant van zaterdag 13 oktober schrijft Stef Altena een groot artikel over hoe Malta een jaar na de aanslag erbij ligt. In de staart van dat stuk schrijft Altena over ene Ype Visser, man uit Harlingen die al heel lang op Malta komt. Visser suggereert dat het logisch is dat je gepakt wordt als je als journalist opschrijft wat je denkt dat goed is. En Visser vergelijkt Malta met Ameland. Op een eiland is het een kwestie van ‘leven en laten leven’, zegt hij, en Daphne Caruana Galizia hield zich niet aan die regel.
‘Leven en laten leven’, het zingt in mijn hoofd. Het klinkt heel aannemelijk, ‘leven en laten leven’; je niet zo druk maken om wat een ander doet, een ander wat gunnen zodat ook jou wat gegund wordt, je stil houden ook als je het ergens niet mee eens bent. Het klinkt logisch, maar het is een fuik. Dat ‘leven en laten leven’ biedt weinig ruimte aan publieke meningen. Dat ontdekte een Facebooker op Ameland, niet op het eiland geboren, die meningen heeft en ze ook liet horen. Hij kreeg zo vaak zulke vervelende reacties dat hij een moratorium op zijn Facebookpublicaties zette. Een van de kreten waarmee hij regelmatig in de hoek werd gebonjourd: “Jou binne gien echte Amelander”.
De dooddoener wordt vaker gebruikt en het zijn niet de allerslimsten die deze in de discussie gooien en daarmee het debat een foute wending geven. Onlangs nog, tijdens een avond over ‘De Stelp op De Stelp’, was niet iedereen overtuigd dat de gemeente een verkeerde keuze maakt. Er was een tegengeluid en normaal gesproken koestert elk debat het tegengeluid. Een op Ameland geboren gepensioneerde kon het niet verdragen: “Jou binnen gien echte Amelander!” Met andere woorden: hou je kop, je bent hier niet geboren en je woont hier nog maar 15 jaar, je hebt geen recht van spreken.
Iedereen kan fouten maken en iedereen mag af en toe ‘een beetje dom’ zijn, maar elk mens, elke eilander en elke Amelander met een beetje verstand en lef in z’n donder komt op tijd terug op uitglijders. Wat de ‘eilanders met een mening’ werd aangedaan is als het zaadje voor wat Daphne een jaar geleden overkwam en haar het leven kostte. Het is het begin van het einde van een fatsoenlijke gemeenschap en het einde van de democratie. Het zal toch niet echt zo zijn dat Ameland op Malta lijkt?
Jeanet de Jong
 |
| Ameland InZicht 20 |
 |
| Bosatlas van de Wadden |
De Bosatlas van de Wadden is de meest recente uitgave in een reeks thematische Bosatlassen van Noordhoff Uitgevers. In deze reeks verschenen onder andere Bosatlas van Amsterdam, Bosatlas van het Nederlandse voetbal, Bosatlas Nederland van Boven, Bosatlas van het cultureel erfgoed, Bosatlas van het voedsel.
Koop de Bosatlas van de Wadden in de boekhandel of bestel hem via deze link.
