Ameland InZicht 3

Ameland InZicht 3

Ameland InZicht 3 is het eerste nummer dat door Henk Huizinga alleen wordt uitgegeven.

In dit nummer:

• Winter op Ameland
• Een dichtgevroren Waddenzee?
• Ondergrondse geheimen ontrafeld
• De schone schatzoekers van Ameland
• De zeehond: met liefde omarmd

• Ameland InZicht 3
• Winter 2012-2013
• € 4,95

Mist

Martine Kamphuis schreef een boek dat speelt op Ameland tijdens Oud en Nieuw: Mist. Een spannend verhaal over moord en doodslag op een besneeuwd eiland.

Lees hier meerover Mist

Ameland kalender 2013

De Ameland kalender van Faber-Wijnberg Installatietechniek BV voor 2013 valt in december 2012 bij alle Amelander postadressen op de mat. De kalender hangt ook in vele vakantieverblijven. De kalender is gratis op te halen in de winkel aan de Fabrieksweg in Hollum. Op de voorkant staan deze editie Amelander luchten, de maandbladen hebben Amelander landschappen als achtergrond.

• Ameland kalender 2013
• Faber-Wijnberg Installatietechniek BV
• December 2012

Stivas magazine

Stivas magazine is een uitgave van de Stichting ter Verbetering van de Agrarische Structuur. Het nummer van december 2012 is een jubileumnummer voor 50 jaar Stivas. 

In dit nummer een reportage over 'Ameland, bakermat van de ruilverkaveling,' met daarin een gesprek met Klaas André de Boer en Pieter Jan Borsch en een rit langs alle dorpen op het eiland.

• Stivas Magazine
• Ameland, bakermat vande ruilverkaveling
• Uitgave van Stivas
• December 2012

Natte voeten en een zolder vol gaten

"Een boerderij op Ameland waar een familie al meer dan honderd jaar woont...

Honderd jaar aan herinneringen van familieleden verbeeld en gebundeld in dit boek. Een persoonlijk document met verhalen die niet verloren zullen gaan."

>>> lees hier meer over dit boek van Sietske van der Meij

Column - Kunstmaand

Nog een week en dan is de 16^eKunstmaand voorbij. Wie nog kunst wil genieten heeft nog tot de laatste dag van deze maand de tijd.

Kunstmaand Ameland van 2012 gaat niet de boeken in als de beste Kunstmaand ooit. Dit jaar is het een Kunstmaand met een dipje. En dat kan, in 16 jaar tijd, door verschillende omstandigheden een keer voorvallen. De website vertoont gebreken, het programmaboekje heeft wat tekst- en programmafouten, #KM12 wil maar niet trending topic worden, de kunstwerken vertonen veel overeenkomstige landschapjes en grote verrassingen zijn schaars.

Hoogtepunten zijn er zeker te noemen. Elk jaar is Bo Lumen, de galerie, het atelier en de woonkamer, een hoogtepunt van de maand. In de eerste plaats vanwege de werken van Bea van Twillert en in de tweede plaats vanwege de schitterende en fraai aangeklede ambiance. Dat je een maand lang je eigen kamer ter beschikking stelt aan duizenden bezoekers is niet niks, maar voor Kunstmaandliefhebbers is het een must, elke Kunstmaand weer.
Een vrolijke noot en een verrassing midden in het veld, is de opstelling op de NAM-locatie bij Ballum. Aan je bezoek houd je een grote glimlach over en nog twee kleurige oordopjes bovendien.
Hoogtepunten van de route zijn ook de twee locaties met werken van amateurschilders van het eiland zelf. Eindelijk doen ze mee en het is te hopen dat dit een terugkerend element in de Kunstmaand wordt.
Dat restaurants zoals De Rede van Nes en schilders zoals Anna van Ameland aanhaken maakt de Kunstmaand alleen maar leuker en verrassender. Ook Onder de Vuurtoren raakte geïnspireerd en daar maakten ze er een culinair en muzikaal maandje van; als het te duur wordt om imposante beelden naar het eiland te halen, dan kun je op deze manier bewerkstelligen dat mensen worden ondergedompeld in kunst in al zijn facetten.
Op naar nummer 17.

Jeanet F. de Jong

All I've got

All I’ve Got is een Engelstalige roman. Sarah en Matthew ontmoeten elkaar op de universiteit in Halifax, Nova Scotia. Ondanks de grote verschillen bloeit een diepgewortelde relatie. Ze beleven veel gelukkige momenten samen. Helaas komen ze ook voor situaties te staan waar geen van beiden antwoord of invloed op heeft. Kunnen ze vasthouden aan wat ze zo voorzichtig hebben opgebouwd? Zullen ze ooit volledig begrijpen hoe anders ze in het leven staan en hoezeer dit hun relatie beïnvloedt? Zoals de omslag doet vermoeden, komt Ameland ook nog uitgebreid in beeld.

Emma Flogard is een bevlogen en humoristische storyteller. Als zij gaat vertellen, ga er dan maar goed voor zitten, want ze pakt je helemaal in. Emma is een echte wereldburger en altijd bezig met taal, vooral Engels en Nederlands. Ze schrijft al van kinds af aan. Je treft haar dan ook nooit zonder pen en papier. Soms ontkomt ze er niet aan je mee te nemen in haar eigen leven. Juist die stukjes brengen een brede glimlach. Emma maakte haar debuut met haar Engelstalige roman ‘All I’ve Got’. Ze heeft ook een dichtbundel uitgebracht met de titel ’Streepjescode van Wimpers’. Ameland staat erin.

Emma is geboren eind jaren ’60 en de jongste in een warm gezin van allemaal talen-talenten. In haar dagelijks leven werkt Emma als creative director onder pseudoniem. Ook in haar werk wordt regelmatig een beroep gedaan op haar schrijftalent. Emma houdt van humoristische invalshoeken en staat bekend om haar lach. Met momenten kan ze ook erg filosofisch zijn. Ze heeft veel mooie plekken mogen ervaren en genoten. Deze beschrijft ze in haar romans met veel genegenheid. De schrijfster bezoekt Ameland regelmatig en houdt van wandelen op het strand en zitten op het duin, genietend van de zonsondergang.

In één adem uitgelezen

Zo heel af en toe lees ik een boek in het Duits of, zoals in dit geval, in het Engels. Ik ben een langzame lezer, in een vreemde taal al helemaal en toch las ik dit boek in één adem uit. Het is een heerlijk boek en niet alleen omdat Ameland erin voorkomt. Dat is eigenlijk maar een kleine, zij het niet onbelangrijke, episode in de geschiedenis, in het leven van hoofdpersoon Sarah. Ze is meteen gek op het eiland, zoals ook de schrijfster gek is op Ameland. Emma Flogard, een pseudoniem, komt al tientallen jaren naar het eiland om van het strand en de wind te genieten. In het verhaal volgen we Sarah vanaf het moment dat ze gaat studeren tot aan haar 40ste levensjaar. Of ze uiteindelijk de liefde van haar leven vindt? Op de laatste bladzijden van 'All I've got' lezen we er alles over. De weg naar die laatste pagina's zijn zeer de moeite van het lezen waard.

Via deze link is nog een exemplaar te bemachtigen. 

• All I’ve Got
• Emma Flogard
• Uitgegeven door Heroes on Socks B.V.
• EAN 9789081824200
• 20 november 2012

De paarden van de Abraham Fock

• De paarden van de Abraham Fock
• Liedjesmama
• 2012

Olli und die Hundefängerbande: Aufregende Ferien auf Ameland

Olli und die Hundefängerbande: Aufregende Ferien auf Ameland is een kinderboek van Amelandliefhebber Mathias Meyer-Langenhoff. Hij schreef ook Die Hele, een kinderboek dat ook op Ameland speelt.

Eigentlich wollten Meike, Olli und ihre Freunde mit ihren Eltern einen ganz normalen Urlaub verbringen und auf einem Plattbodenschiff über das Ijsselmeer segeln. Mit dabei ist auch Gisbert, Meikes neuer Hund.

Aber beim ersten Landgang entwischt er den Kindern und geht ausgerechnet einer Bande von Hundefängern ins Netz. Und dann ist auch noch Olli verschwunden.

Eine wilde Verfolgungsjagd beginnt, die die Segler erneut nach Ameland führt.

Column - Dierendag

Leeuwarder Courant 4 oktober 2012

Het is vandaag Dierendag. Dat is de dag dat het Grootste Dier jarig was. Althans, ze zei dat elk jaar voorafgaand aan haar verjaardag over zichzelf, maar een groot dier was ze allerminst. Tante. Wij, mijn broers en zusters, noemden haar Tante. Ik heb het altijd met een hoofdletter geschreven, ook al klopt dat taaltechnisch niet; die hoofdletter past op de een of andere manier. Tante is Tante Griet, de jongste zuster van mijn vader. Ze ligt alweer jaren op een mooi plekje aan de noordkant van de grote kerk, maar haar mooiste plekje was toch wel Oranjeweg 3 in Hollum. Tante had de gewoonte om zichzelf een paar keer per jaar jarig te verklaren. Ze liep dan naar de bakkerij van Piet de Boer de bakker en kocht een zak gevulde koeken. “Ik bin fandaach jarig,” zei ze dan steevast met een dikke knipoog, om haar traktatie te verantwoorden.

Die herinnering is gekoppeld aan Dierendag en een heleboel andere dagen in het jaar: Tante. Tante met haar grote leren jas, het leren tasje en haar solex. Tante met de koffie klaar voor haar gasten en Tante met het gele bakelieten kippetje dat witte eitjes kon poepen als je hem naar beneden drukte.

Dat is voor mij veel meer Dierendag dan het tegenwoordige gefröbel met honden en andere huisdieren, met folders in de brievenbus waarin de mooiste artikelen om je huisdier te verwennen staan gepresenteerd. De Leeuwarder Courant laat drie honden zien, die aanzitten aan een tuintafel om een hoge-keuken-schotel, speciaal voor honden gekookt, te verorberen. Zalmballetjes, zilvervliesrijst, brinta, geitenmelk, kidneybonen, ei, biologisch rundvlees en wat al niet, met peterselie na voor een frisse bek.

Nee, ik heb geen hekel aan honden. In de tijd van Tante hadden wij Turk. Een fullesbakkerassie met een krul in zijn staart. Een wit-zwart gevlekt dier met een gouden randje om een oog. Ik zie hem nog de Bosweg aflopen, van onze boerderij naar huis. Dan zag je alleen het gekrulde staartje richting O.P.Lapstraat dansen.
Turk is er ook allang niet meer: sommige dingen waren vroeger echt beter.
De folders gaan bij het oud papier, de krant met de honden ook en Dierendag vier ik in gedachten; dan denk ik aan mijn twee favoriete grootste dieren.

Jeanet F. de Jong