Column - WaddenMuziek

We zijn naar Oerol op Terschelling.

“Nog veel Oerlol,” zegt een guitige restaurateur van het Witte Huisje in Midsland. Mijn maatje en ik hebben daar net kabeljauw gekaand en ik had net het schaaltje appelcompote met cranberry’s tot op de bodem leeg geschraapt. “Waar is toch de Dammesaan?” riepen wij. Ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat we al een fles witte wijn achter de kiezen hadden. We liepen drie keer de straat op en neer, ontdekten het Syltje, waar we ook nog naar toe wilden want daar speelde een blues band, maar konden de Dammesaan niet vinden. De naam van de tent zit al heel lang in mijn hoofd. Iedereen die op Terschelling is geweest roemt de Dammesaan en wij wisten niet waar die stond. We kwamen terug bij het Witte Huisje. Klantvriendelijkheid is troef op Oerol en dat maakt Oerol zo Oerol. Het is ook logisch. Waar ze op een gewone donderdagavond hoogstens 24 plates omzetten, komen er nu 260 hoofdgerechten uit de keuken. Maar buiten dat, de portier van het etablissement was zo vriendelijk ons bij de arm te nemen en te begeleiden naar de Dammesaan. Drie stappen naar links, daar was het dus.

In de Dammesaan was levende muziek te beluisteren van Terschellings eigen band Schylger Stout. “De leukste Ierse band van Terschelling,” zeggen ze zelf en daar is geen woord aan gelogen. Van het kaliber Zydeco Beach Party maar dan met Ierse ballades en folk. Mandoline, viool en handdrum en een paar fantastische stemmen. Dat doet me meteen denken aan het Waddentoernooi, maar dan anders. In gedachten zie ik een culturele uitwisseling tussen de eilanden. Zydeco Beach Party met Schylger Stout op één avond en dan nog een band van Schier, een muziekgroep van Vlie en een Texelse band. Dan heb je wat. Eens in het jaar WaddenMuziek. De ene keer op Terschelling en het volgende jaar op Ameland. De muziek reist gewoon de waddensporters achterna.

In de taxi horen we van de chauffeur: “De eilanden doen niet zoveel samen. Er is eerder rivaliteit.” Wat rivaliteit!?, denk ik dan. We hebben juist heel veel gemeenschappelijk en dat hoor je terug bij Schylger Stout. Die jongens en dat meisje weten er wat van te maken, zoals meer muzikanten op alle eilanden er wat van weten te maken. We leggen WaddenMuziek in de week en wie weet komt het er van.

Jeanet F. de Jong

Logboek van een vliegveld

Logboek van een vliegveld

‘Logboek van een vliegveld. Vliegveld Ameland in de periode 1916-2007’ werd uitgebracht ter gelegenheid van het vijftigjarige bestaan van het vliegveld bij Ballum. Ina Nagtegaal en Bjørn van den Brink beschrijven de geschiedenis, voor een groot deel gebaseerd op interviews met Amelanders. In het boek staan vele foto's. 

Het boek is anno 2021 in het tweedehands circuit nog wel te bemachtigen. Op Vraag & Aanbod Ameland staat een exemplaar te koop.

• Logboek van een vliegveld
• Bjørn van den Brink en Ina Nagtegaal
• Uitgegeven door Werkgroep 50 jaar vliegveld Ameland
• ISBN 9789090220246
• 2007

Column - Majesteit

Majesteit was op bezoek bij de buren. Die groene hoed, dat is ze en ik was er bij.

Het feest begint in Lauwersoog, in restaurant Wadden Zeezicht. Het ruikt er op een vreemde manier naar vis. In de eetzaal verzamelt zich de pers. Broodjes en koffie staan klaar en de RVD brieft de aanwezigen. We moeten ruime afstand tot de majesteit houden; ze komt voor het volk en het volk moet haar kunnen zien. De Koningin rechtstreeks citeren mag niet, toeschrijven naar wat ze heeft gezegd kan wel. Het is een uiterst vriendelijke meneer, die Aad van de RVD. Later, in Zoutkamp, als ik toch iets te lang op het trappetje blijf staan om een close up van de Koningin te maken, duwt hij me zachtjes maar resoluut naar achteren. Denk om de negen meter grens!
Enkele van de fotografen en verslaggevers zijn kind aan huis bij de RVD. Ze volgen de Majesteit waar mogelijk. “Die hoed heeft ze eerder op gehad,” zegt de man met de krullen. “Ja, toen op de Antillen zegt de ander.” De deux-pièces gaan kennelijk ook af en toe op herhaling. “Ze is zeker aan het recyclen,” zegt de gekrulde fotograaf weer. De sfeer is vriendelijk en ontspannen, voor maar ook achter de schermen. Beveiliging is niet hinderlijk aanwezig. Pers krijgt volop, niet alle, gelegenheid haar werk te doen en het volk kan handen geven, toezingen en tekeningen en bloemstukjes overhandigen.

Het bloemstukje dat Beatrix op Schiermonnikoog van twee schoolkinderen krijgt aangeboden, is gemaakt in Leeuwarden. De bloemist van Gerben Reitsma’s bloemenzaak in de Kleine Kerkstraat in de Friese hoofdstad heeft het boeketje in een grote doos verpakt. Hij en zijn moeder brengen het hoogstpersoonlijk naar Schier. We raken aan de praat. Zij zitten net als ik in Wadden Zeezicht aan de koffie. Gerben Reitsma? Kleine Kerkstraat? Dat is de bloemenzaak waar wij onze Mobach tulpenvaas hebben gekocht. De bloemist weet het nog, ook al is het al twee jaar geleden. “Die grote groene, die op een UFO lijkt?” Ja, die staat bij ons op tafel. Ik voel me opeens nauw verbonden met de Majesteit.

Het lijntje naar de Koningin wordt nog strakker als Hare Majesteit op de pier van Schier een, voor een dag als deze met een programma zo vol als een bevrucht ei, lang gesprek heeft met Bert de Boer, schipper van reddingboot Annie Jacoba Visser uit Lauwersoog. Dat is dus wel even mijn oude buurjongen Bert van buurman Piet en buurvrouw Tine.
Als ik dan later dé foto van de dag maak van de omhelzing van Beatrix met Sophie Booij is dat het kroontje op mijn dag. Oranje Boven en Leve de Koningin! Ze moet maar gauw weer eens naar Ameland komen.

Jeanet de Jong

Beatrix in Zoutkamp

Beatrix en Bert

Beatrix en Sophie Booij

Vondeling van Ameland

• Vondeling van Ameland
• Boudewijn de Groot
• 2007

 

Wadden

'Wadden' is een fotoboek met informatieve tekst erbij. Fotograaf Jochem Wijnands kijkt verder dan het water, de horizonten en de zandbanken waarop zeehonden liggen te zonnen. Hij ziet grote sterns op Griend, de gestrande potvissen op Ameland, maar óók de mensen die er wonen, werken, wadlopen, pierensteken, gas boren en theater maken.

Dit fotoboek is een weerslag van honderden uren waarnemen en genieten.

Het toont het Waddengebied voor het eerst in zijn volle omvang, in zijn adembenemende schoonheid en met al zijn gebruikers, dier én mens.

Koop het in de boekhandel of via deze link.

• Wadden
• Jochem Wijnands Fotografie
• Frits Baarda tekst
• Uitgegeven door Inmerc
• ISBN 9789066116061
• 2007
• € 12,50

50 jaar Loon- en Aannemersbedrijf Nagtegaal

In 2007 gaf Loon- en Aannemersbedrijf Nagtegaal een boek uit over het familiebedrijf: '50 jaar Loon- en Aannemersbedrijf Nagtegaal - Sterk in buitenwerk'. Wat begon met twee paarden en een maaimachine is uitgegroeid tot een bedrijf met meer dan twintig werknemers, een royaal bedrijfsgebouw bij de Ballumerbocht en een groot wagenpark. Het boek toont in foto´s en fotobijschriften de ontwikkeling van het bedrijf van Willem en Alie Nagtegaal, dat tegenwoordig wordt voortgezet door zoons Gerrit Willem en Klaas Hendrik.

Burgemeester Albert de Hoop schreef het voorwoord.

Via deze link staat nog een exemplaar te koop. Als nieuw. 

• 50 jaar Loon- en Aannemersbedrijf Nagtegaal - Sterk in buitenwerk
• Redactie Heleen van der Maas
• Uitgave van Loon-, Hoveniers- en Aannemersbedrijf Nagtegaal VOF
• 2007

Pôllepraat februari 2007

Pôllepraat 51

Magazine Pôllepraat is het orgaan van Stichting De Ouwe Pôlle Ameland. Het blad verschijnt drie keer per jaar. Op de voorpagina van dit nummer prijkt een foto van de onlangs gestopte volksdansgroep. Deze Pôllepraat is op A5 formaat.

In deze editie onder meer over de nieuwbouw van het Maritiem centrum en het Kenis en Innovatiecentrum. Op 26 januari 2007 werd het startsein gegeven voor de bouw van het Maritiem Centrum aan de Oranjeweg in Hollum. Verwacht wordt dat ook in 2007 gestart kan worden met het kennis en Innovatiecentrum in Nes, dat later Natuurcentrum Ameland zou gaan heten. 

• Pôllepraat nummer 51
• Uitgegeven door Stichting De Ouwe Pôlle
• Februari 2007

Ameland kalender 2007

De Ameland activiteiten kalender 2007 kwam in december 2006 uit. De notitiekalender is een uitgave van Faber-Wijnberg Installatietechniek BV.

• Ameland kalender 2007
• Faber-Wijnberg Installatietechniek BV
• December 2006

Jij en ik en alles daartussen

Jij en ik en alles daartussen

Loslaten is niet eenvoudig. Zeker niet voor de zwijgzame gitaarbouwer Max Herder. Nadat zijn grote liefde hem in de steek heeft gelaten, blijft hij haar geobsedeerd volgen. Van nabij, maar ongezien. 

Totdat zij op een sneeuwwit Ameland een romantisch kerstweekend beleeft met haar nieuwe vlam. Alles wat ze daar zegt en doet confronteert Max met zijn dromen en de realiteit. Heen en weer geslingerd tussen verlangen en afkeer doolt hij door zijn herinneringen, die langzaam ondermijnd worden. Een dramatische ontknoping kan niet uitblijven. 
Jij en ik en alles daartussenin is een intense roman over onmacht en obsessie, liefde en seks, illusie en werkelijkheid. Een poëtisch en hypnotiserend debuut, dat door het verrassende perspectief en thema. Een meeslepend boek.

Koop het boek in de boekhandel of kijk eens op boekwinkeltjes.nl

• Jij en ik en alles daartussen
• Auke Hulst
• Uitgeverij J.M. Meulenhoff
• ISBN 9789029078221
• Oktober 2006
• € 9,95/€11,99

Column - Honderd procent

Amelanders zoeken hun vakantiebestemming buiten de begroeide wadplaat. Sommigen blijven thuis, in het waddengebied met honderd procent robbengarantie en prachtige zonnige zomerweken. Deze zomer was het af en toe erg warm en droog maar verder hoor je niemand klagen over de julimaand. Zeker de thuisblijvers niet. 

Het was de maand waarin mijn koffertje was gepakt. Wij hadden besloten voor korte tijd het eiland te verlaten. Drie weken Noorwegen in een camper. Ik was er nog nooit geweest. Het land stond al jaren op mijn verlanglijstje. De plannen waren groots. Noordkaap, Lofoten, walvissen zien, Sognefjord, Preekstoel. We wilden dolfijnen ontdekken in een fjord, zwemmen in fjorden, rivieren, bergmeren en stroomversnellingen, verstoppertje spelen achter watervallen en elanden aaien of op z’n minst zien. 
Hoe dichter we de datum van vertrek naderden, hoe bescheidener de plannen werden. Ameland kun je in één dag rondlopen, maar Noorwegen? Dan spreken we over andere maten en een heel ander landschap. Wegen hebben haarspeldbochten en stijgen bovendien 12 of meer procenten en hebben dan ook nog grit in de bochten en een tegenligger die van boven komt en je niet ziet aankomen zodat je in die bocht nog moet stoppen ook en door de handrem schiet en op die helling achteruit glijdt. Noorwegen is spannend en groot. Het landschap biedt schuilplaatsen voor mythische wezens. Alles is heel anders dan op Ameland waar de vuurtorenwachter, toen hij nog in de toren zat, je kon zien ook al was het gras twee kontjes hoog. Wegen hebben hier nul procent helling behalve bij de strandopgang van Hollum. 
Die ene vervelende helling in Noorwegen hebben we genomen. Heel veel andere bergen hebben we laten liggen. Geen Noordkaap, geen Lofoten. Niet naar Bergen en Stavanger. We hebben wel gezwommen in fjorden, bergmeren, rivieren en bij stroomversnellingen in zoet, brak en zout water dat lang niet zo zout is als ons Noordzeewater. We waren weg, heel ver weg. 
En we hebben een elandsafari gedaan. Het heet safari, maar het is een tripje in een minibus over wegen waar je zelf van z’n levensdagen niet zou durven rijden. We hebben ze gezien, de koninginnen van het bos. Drie keer zagen we een wijfje met een jong. De koningen hadden kennelijk geen trek in gras en bleven voor ons onzichtbaar tussen de bomen staan. Elandsafari, met honderd procent eland garantie, beveelt onze Noorse blond gewenkbrauwde elandgids zijn safari van harte aan. Met die klantenwervende kreet was Ameland opeens weer heel dichtbij. 

Jeanet de Jong