Dódstjeel
Wiel van de mestkruiwagen.
Ameland uitgaven verzameld in één blog. Mis je een? Laat het weten, dan nemen we hem op. Met enige regelmaat plaatsen we een 'moaiste woa'd fan ut Amelands' en een column. Ga voor de oudere uitgaven naar 1971 in het archief en ga dan naar 'Oudere posts'. De oudste post is over een uitgave uit 1441. Het Blog wordt aangevuld met wat er maar aan bijzonders over het eiland te vertellen is, over verhalenavonden van Ameland Vertel! en over trekharmonica avonturen. Opgetekend door Jeanet de Jong.
De trend: wat buitenlands klinkt is beter. Waar een Engelse naam op staat wordt serieuzer genomen en daar zijn we enthousiaster over. Ameland blijft niet achter bij die trend. Waar Terschelling met een oer Terschellings woord de wereld heeft veroverd zoeken wij het in Engelse termen. Wij gaan internationaal en wat Engels is, denken we, is beter. Ameland wordt een Creative Village, als het aan enkele HBOers van het vasteland ligt en ze willen een Island Festival. Dat bekt toch geweldig? Island Festival en Creative Village. We moeten de trend vooral doorzetten en ons er allemaal aan overgeven. Dan komt het helemaal goed met Ameland.
Over enkele dagen gaat de lifeboat with horses weer uit voor een demonstration. We drinken een pint in The Sunset en gaan daarna nog even beach hockeyen, beach volleyballen en beach rugbyen. Dat is on the beach veel eigentijdser dan op het strand. We doen aan Fishing for Litter en niet aan het banale eigen troep opruimen.
Toneelvereniging NEG moet ook maar eens met de tijd mee. Volgend jaar gaan we kijken naar een tragedy by BAD, Benefit and Delight. Dan pis je toch veel lekkerder in je trousers dan bij een komedie van Nut en Genoegen, zeg nou zelf. We gaan naar themamiddagen van The Old Country en met een beetje geluk brengen The Women from Now hun tweede receptenboekje uit met Creative hapjes van hun Village. Uiteraard doen we mee met de Tour d’Ameland (Frans is ook een wereldtaal en een beetje Frans klinkt wel chique). The Evening Four Days slaan we niet over. We zijn toeschouwers bij de Lighthouserun en lopen met de optocht mee op Queensday. In November is het traditiegetrouw tijd voor The Landal Greenparks Arth Month. In het staartje van het jaar ontmoeten we nog Santa Claus en op oudejaarsavond zijn we met z’n allen wel genoeg verengelst.
Wij begrijpen tenminste hoe je je internationaal op de kaart zet. Wat Terschelling doet met Oerol is peanuts vergeleken met ons, want wij zijn het Island of the Festivals en wij hebben Creative Villages.
Jeanet F. de Jong
Piet Paulusma beloofde ons deze zomer een winter met sneeuw en ijspret. Het is er nog niet van gekomen. Middenstandsverenigingen bedenken daarom alternatieven. Ze spuiten kilo’s kunstsneeuw op de gevels van een Friese binnenstad om daarmee kunstmatig een winters sfeertje te maken. Kerst met kunstsneeuw op straat, vette kledder op de ruiten en witte troep op de stoep. Wat moet dat erg geweest zijn in die Friese Elfstedenstad. Het inspireert andere middenstandsverenigingen tot soortgelijke of nog gruwelijkere ongein: een skibaan in de binnenstad waar je dan als ongeoefende skiër je benen kunt breken en je kruisbanden kunt scheuren onder het oog van winkelend publiek. Het ergste is dat we al die energieverslindende bende gezellig moeten vinden. Duurzaam Ameland kan het echt niet maken om het Oerderduin vol kunstsneeuw te gooien zodat we eindelijk weer eens lekker naar beneden kunnen roetsjen om de roest van onze sleetjes te glijden. Het past gelukkig niet bij ons imago. ‘Daar gaan we naar toe’ zij geprezen en bedankt.
Het vuurtorenlied
Kijk daar zie ik een vuurtoren staan
Ik kijk naar boven het licht staat niet aan.
Het licht gaat pas branden en wel bij nacht
Een reuzenzaklamp dat is pracht
Aan uit aan uit aan uit aan
Knipper de knipper het vuurtorenlicht
Aan uit aan uit aan uit aan
Knipper de knipper het vuurtorenlicht
Ik zie het bos de duinen het strand
Wat is het toch prachtig op mijn ameland
De rood witte vuurtoren wat is hij hoog
Net zo hoog als een regenboog
Het licht van de vurtoren gaat uit en aan
Wanneer het nacht wordt en wij slapen gaan
De vuurtorenwachter kijkt heel tevree
Met zijn kijker kijkt hij over zee
Tekst en muziek: Sander Metz
Drowned Horses of Ameland
The wind blew high above the dunes
And the wild,white breakers roared
The cry went up a German yacht
It,s stranded near the shore
The lifeboat must be launched at once
They need us desperatelay
Refrein:Part of the heard of Ameland
Went galopping to the sea
Part of the heard of Ameland
Went galopping to the sea
The harness creaked when the wistle blow
As the trailer rubled on
The lifeboat must be launched in haste
Or else the yacht is gone
From the farms of Ameland
The farmers brought their steeds
The shining sun of Ameland
Is beautiful to see
But round the island all the sand
Is moving ceaselessly
It piles up to create the shoals
And open up the deeps
The breakers came high to the beach
As the gale tore at the shore
The lifeboat and the team flinched not
As so the sea they bore
The boat was launched for rescue
And went succesfully
The heavy trailer found the hole
And took the horses down
The harness held them in the sea
And so the horses drowned
The men work hard but had no chance
To cut the animals free
People now remember that night
That night of seventy-nine
When the lifeboat team from
AmelandLaunched for theyr final time
On the islands winds their manes are blown
But they're now running free
De paarden van Ameland
De wind woei hard, al over het duin,
brekers brulden naar hartelust.
Ineens de kreet: “Een jacht gestrand,
het ligt vlak onder de kust.
”De reddingsboot moet snel er uit
de stoere mannen mee.
Refrein: Het reddingspaard van Ameland galoppeert snel naar de zee (2x)
Het tuig kraakt luid als ’t fluitje gaat
en de trailer komt op gang
De reddingsboot moet snel er uit
anders gaat het jacht er aan.
En menig boer van Ameland
kwam snel, z’n paarden mee.
Refrein:
Als ’t zonnetje schijnt op Ameland
lijkt er niets mee aan de hand.
Maar rond het eiland in de zee
zit de onrust in het zand
Het hoopt op tot een zandbank hier
en daar een mui, o wee.
Refrein:
De brekers kwamen hoog op ’t strand
en de storm die geselt de kust.
De mannen en hun paarden wijken niet
en ze gaan, ze zijn ongerust.
Die mannen doen hun reddend werk
en and’ren leven mee.
Refrein:
De zware trailer vond de mui,
en trok de paarden neer.
Het tuig dat hield ze in de zee
Ze verdronken, waren niet meer!
De mannen hadden echt geen kans
en sneden paarden los.
Refrein:
In negenenzeventig is het geweest,
ieder weet het nog zo goed.
De reddingsploeg van Ameland,
voor het laatst z’n heldenwerk doet.
De manen waaien in de wind,
ze zijn nu vrij van vrees.
Refrein: