De Amelander van januari/ februari 2020 met verhalen over Afie en Anke en over Phia Baruch.
- De Amelander december/ januari/ februari 2020
- Jaargang 56 nummer 11
- Uitgever Klaas Touwen
- December 2020
- € 2,40
Ameland uitgaven verzameld in één blog. Mis je een? Laat het weten, dan nemen we hem op. Met enige regelmaat plaatsen we een 'moaiste woa'd fan ut Amelands' en een column. Ga voor de oudere uitgaven naar 1971 in het archief en ga dan naar 'Oudere posts'. De oudste post is over een uitgave uit 1441. Het Blog wordt aangevuld met wat er maar aan bijzonders over het eiland te vertellen is, over verhalenavonden van Ameland Vertel! en over trekharmonica avonturen. Opgetekend door Jeanet de Jong.
De Amelander van januari/ februari 2020 met verhalen over Afie en Anke en over Phia Baruch.
'Het Grote Bosatlas Puzzelboek' paart oude en nieuwe kaarten, geschiedenis en aardrijkskunde aan puzzels. Al puzzelende reis je over de wereld en leer je nieuwe feiten over de geschiedenis kennen. Het eerste deel maakt een rondgang door Nederland en het tweede deel heeft als thema 'water'. De puzzelvragen zijn kennisvragen of je kunt de antwoorden vinden door goed te speuren op de naastgelegen kaarten. Dit boek staat in dit blog omdat Ameland erin voorkomt. De dubbelpagina over het eiland heeft als onderwerp de plannen voor inpoldering van het wad tussen Ameland en vasteland. De puzzel sluit naadloos aan op het boek Waddenwolf van Corine Neijenhuis.
Cartograaf Tjeerd Tichelaar (1958) en uitgever Peter Vroege (1956) zijn beiden al jarenlang betrokken bij het maken van de Bosatlas. Zij combineren hun liefde voor cartografie met puzzelen.
Ik kreeg het boek in m'n körkfe, op Oudejaarsdag, ingepakt in sinterklaaspapier. Sinterklaas, Kerst en Vadertje Tijd gooiden we op één hoop en daar maakten we een gezellige pakjesmiddag van. Dit bijzondere puzzelboek was een van de meest verrassende pakjes. De puzzel over Ameland is inmiddels opgelost en ook de naam van de persoon die gelieerd is aan de Waddenzee is bekend. Een heerlijk boek.
Koop het boek in de boekhandel of bestel het via deze link.
![]() |
| 61 eilanden in de Waddenzee |
Evert Jan Prins is kenner van het Waddengebied en heeft jarenlang rondgezworven om alle eilanden te kunnen bezoeken.
Koop het boek in de boekhandels op de eilanden of bestel het via deze link.
![]() |
| Terug naar het Blauwe Huis |
![]() |
| Agenda 2021 |
Eilandgedichten is een boek van Ian MacMenamin, met illustraties van Claudia Kessels.
Gedichten en illustraties vinden hun oorsprong op Ameland.
Ian MacMenamin komt vaak op Ameland en woont er tijdelijk. Eilandgedichten is zijn eerste boek. Ian MacMenamin schrijft al enkele jaren actief. Voorheen schreef hij hoofdzakelijk voor theater in Schotland.
Claudi Kessels woont in Amsterdam en ook zij bezocht het eiland om inspiratie op te doen voor haar wonderschone illustraties.
De gedichtenbundel kost 20 euro en is via de website Eilandgedichten.net te bestellen en bij verschillende winkels op het eiland, waaronder De Mispel en Wijnen van Egbert.
Lees hier meer over Eilandgedichten.
'Migratiedynamiek op de Waddeneilanden' is een rapport van de Waddenacademie over het komen en gaan van eilandbewoners. Wie vertrekt is vaak jong en nog niet bemiddeld, wat komt is vaak 55+ en gearriveerd. Die migratie heeft grote impact op de eilanden, met als afschrikwekkende voorbeelden Norderney en Sylt.
Migratiedynamiek op de Waddeneilanden
De Waddenacademie deed er onderzoek naar en liet dit rapport, Position paper, opstellen.
Het rapport is online te lezen via deze link.
Het is nooit fijn om negatief te zijn. Het is altijd leuker om te lachen en te zeggen “Komt goed!”, een duimpje op te geven of een lachebekje te plaatsen. Positief valt altijd beter dan negatief, behalve bij de coronatest. “Gefeliciteerd!”, zegt buurman B. Hij rijdt voorbij, stopt, rijdt achteruit tot hij ter hoogte van mij is en zijn raampje openrolt. “Een felesetasie wea’dech!” Jazeker, dat is het. Bedankt, buurman B! En zo kwamen er op diverse manieren felicitaties en harten onder de riem binnen.
Na een paar dagen wachten en thuisquarantaine was het verlossende telefoontje eindelijk daar. Hoe blij kun je zijn met een negatieve uitkomst! Heel blij en opgelucht, al galmen de woorden van de GGD-meneer wel wat verontrustend na. “Op het moment van de test was u negatief.” We doen daarom nog maar even kalm aan en gaan niet naar de supermarkt. Er is altijd wel een schoonzus die de boodschapjes wil verzorgen. Die rollen beskuut willen we niet missen. Groenteboer B bezorgde al aardbeitjes aan huis en zo komen zus G en ik ruimschoots aan onze vitaminen.
Zelf had ik nog een paar boodschapjes staan voor broer C die in De Stelp woont. Wat shampoo, tandpasta. Van die dingen. Noodzakelijke poetsmiddelen, zeg maar. Dat wilde ik hem even brengen; registreerde me in de map die bij de ingang klaarligt, desinfecteerde mijn handen en wilde net via de schuifdeuren naar binnen stappen, toen een medewerkster me tegenhield. Ze hadden de regels goed bestudeerd en het protocol er nog eens op nageplozen: ik mocht tot en met zaterdag niet in De Stelp komen. Het zette me na de blijdschap om het negatief weer even met beide benen op de grond.
Dit is nog lang niet over, we rollen van het ene in het andere.
Nog geen halve dag later komt het bericht van Kwadrant dat bezoekers en vrijwilligers in De Stelp een mondkapje moeten dragen. Ze hebben groot gelijk hoor, dat ze de regels aanscherpen en je zult mij er niet over horen klagen. Ik ga terug en stap het huis van zus G weer binnen. Daar zie ik een half bakje aardbeien over de keukenvloer rollen. U weet wel wat wij daarmee doen: opzoeken, afspoelen en heerlijk opsmikkelen. “Nôch noait soa’n lekker aardbeike hat!” Dat zeiden we niet, maar het had gekund.
Jeanet de Jong
![]() |
| Het groene boekje 2021 |
Nederland telt 135 Natuurkampeerterreinen in Nederland. In het groene boekje staat ook die ene in België en 12 natuurcampings in Frankrijk. De kleinschalige terreinen liggen op bijzondere landgoederen, in eeuwenoude bossen, maar ook in knusse boomgaarden en op idyllische plekjes aan het water. Die van Ameland ligt jij het bos en op een enkele meters afstand van de duinen met daarachter het strand.
Het groene boekje voor kamperen in de natuur is te koop via de webwinkel van VVV Ameland.
Thuisquarantaine is geen pretje. Trouwens, die test daar hoef je al helemaal niet naar te solliciteren. Het is ronduit onaangenaam, dat stokje diep in je neus. Het is alsof van binnenuit je hersens worden gekieteld en al roept kietelen op zich doorgaans een fijne sensatie op, deze testkietel hoort daar echt niet bij.
“Slaan jimme elkaar de ha'sjes al in?” vraagt nicht I, die even videobelt vanaf haar vakantieadres. We zitten net één dag in thuisquarantaine, zuster G en ik, bij wie ik, dacht ik vorig jaar nog, voor hooguit een paar maanden zou intrekken. Dat liep wat anders en inmiddels wonen we op een maand na een jaar bij elkaar in haar huis. De verbouwing van mijn huisje aan de Westerlaan liep een ietwat uit. We kunnen het best vinden en van elkaar de hersens inslaan is geen sprake. We gooien er af en toe maar een grap in, want lachen breekt spanning en maakt zelfs de zelfisolatie dragelijk.
Vanmorgen liet zus G haar net zorgvuldig gesmeerde en belegde beschuitje met kaas op de grond vallen. Het parket zat onder de kruimels, boter en kaas. “Gelukkech kin je hier fan'e floer ete!” zei ik. G raapte haar beschuitje op en verzamelde de stukjes beleg, terwijl ik een stuk van de keukenrol scheurde om boter weg te poetsen. De beschuit werd weer klaargemaakt voor consumptie. Na een paar happen zei zus onderkoeld: “Nôch noait so’n lekker beskuutke hat!” Dan weet je wat je te doen staat, zei ik. "Je flikkere gewoan elke beskuut die je fanôf nou ete gane op de floer!" Zus G rolde zowat uit haar stoel van het lachen.
Morgen komt hopelijk de uitslag van onze test en anders wordt het donderdag.
Jeanet de Jong