![]() |
| Je hoort de zee |
- Je hoort de zee - Impressies van ameland in woord en beeld
- Marcel van der Vlugt - tekst
- Christine van der Heide-Schneider- illustraties
- Uitgeverij Ald Trijehoek Hurdegarijp
- 2008
Ameland uitgaven verzameld in één blog. Mis je een? Laat het weten, dan nemen we hem op. Met enige regelmaat plaatsen we een 'moaiste woa'd fan ut Amelands' en een column. Ga voor de oudere uitgaven naar 1971 in het archief en ga dan naar 'Oudere posts'. De oudste post is over een uitgave uit 1441. Het Blog wordt aangevuld met wat er maar aan bijzonders over het eiland te vertellen is, over verhalenavonden van Ameland Vertel! en over trekharmonica avonturen. Opgetekend door Jeanet de Jong.
![]() |
| Je hoort de zee |
Het gebeurde enkele weken geleden. De eerste dag na de brand in Euroborg stonden de kranten vol met verhalen, ooggetuigenverslagen, commentaren en adviezen van deskundigen en kapiteins aan wal. Elk journaal en elke nieuwsrubriek opende met de Euroborg. En daarna? Stilte na de storm, na de brand.Ameland sponsort FC Groningen en een smet op het blazoen van de FC kan besmettelijk zijn voor wie zich heeft verbonden aan de club. De blazoentjes van de FC waren niet alleen besmet met rook en vuur maar ook met onsmakelijke teksten. Ameland steekt veel geld in de sponsoring en hoopt daar beter van te worden. Ameland is niet de sponsor van voetbalfans die via achterlijke teksten de sfeer op scherp zetten, maar de fans kleven aan FC Groningen, net als de Euroborg en de sponsors. Successen van de FC stralen af op het eiland en via excessen deelt het eiland in de imagoschade. Dat kan nooit de bedoeling van de sponsordeal zijn geweest. De kwestie wordt door Stichting Ameland Promotie met een oorverdovende stilte behandeld.
Cultuurhistorisch Museum Sorgdrager gaf een boek uit over de Amelanders Hidde Kat en Marten Jansen. Het betreft een herdruk van de dagboeken van deze twee walvisvaarders. De dagboekfragmenten zijn aangevuld met enkele artikelen over Amelanders en de walvisvaart.
Marten Jansen voer als commandeur op Het Witte Paard en ging in 1777 vanuit Hamburg de walvissen achterna. Commandeur Kat zeilde met de brik De Juffrouw Klara vanuit Hamburg naar Groenland. Kat en Jansen vertellen hoe ze in het ijs vast kwamen te zitten en een voettocht over ijs naar de bewoonde wereld maakten. Kat vertrok in maart 1777 en kon in september 1778 zijn vrouw en kind op Ameland weer in de armen sluiten. Jansen vertok in april 1777 en keerde een jaar later in mei terug.Opgeweld uit wier en zand
Gans omspoeld door zilte baren
Moge God het steeds bewaren
Het plekje rijk aan duin en strand
Het ons zo lieve Ameland
Het plekje rijk aan duin en strand
Het ons zo lieve Ameland
Sedert eeuwen hield het stand
Zelfs bij't woeden van de golven
Schoon er dierbaars ligt bedolven
Bij't golfgeruis weergalmt het strand
''U heb ik lief, oud-Ameland''
'k Heb u lief o stoere kwant
Met uw zeemansbloed in d'adren
Met het heldenmoed der vad'ren
Als g' in de nood de riem omspant
Dan heeft u lief heel Nederland
Eenvoud, kuisheid en verstand
Sierden t' allen tijd de vrouwen
Die ons eiland gaf t'aanschouwen
Blijf zo het sieraad van ons land
O meisjelief van Ameland
Vrienden, waar g' ooit zwerft te land
Of op d' ongewisse baren
Laat der vad'ren deugd niet varen
't Weerklinke luid op oude trant
''wij hebben lief ons Ameland."
Het lied is in de 19e eeuw geschreven door F.D. le Fèbre.
Boeddhisten, nudisten, Jehova’s getuigen, doopsgezinden, Heiligen der Laatste Dagen, Bhagwan aanhangers, Transcendente mediterenden en nog niet zo lang geleden salafisten komen om de beurt naar Ameland om te mediteren, rusten, strandlopen of trainen. Het eiland blijkt een goede omgeving voor retraites te zijn.
Extremisme, moord en homohaat zijn op Ameland een ver van onze bed show. Wij, zeevolk dat veel van de wereld heeft gezien en dat het op de ouwe pôlle met elkaar moet redden op een paar duinen en een reep strand, heeft al die narigheid niet nodig om het gelijk te halen. Ieder zijn gelijk en wij het schoonste strand en de gezonde lucht en af een toe een partij juttershout. Wie doet ons wat.
Niet de film Fitna maar een krantenartikel in Trouw, fietste door dat idyllische beeld heen. Ameland staat wel degelijk middenin de boze wereld. Lodewijk Dros beschreef in het dagblad een zomerkamp op Ameland. Niet zomaar een zomerkamp met loltrappende jeugd en speurtochtorganiserende oppassende volwassenen, maar een kamp voor salafistische jongeren. De salafisten, moslims die een ultraorthodoxe stroming binnen de islam aanhangen, komen naar het eiland om hun kennis over te dragen op jongeren. Ze nemen daarvoor tandenstoker en bidkleedje mee, net zoals de boeddhisten hun gong meenemen, de katholieken de rozenkrans en nudisten weinig kleren. Het zet de gemeente niet aan tot actie. De kampleden laten immers niet publiekelijk van zich horen en verstoren de orde niet. De AIVD vindt de salafisten staatsgevaarlijk. Ze zijn tegen integratie, antidemocratisch en onverdraagzaam voor andersgelovigen, homoseksuelen en andere bevolkingsgroepen. Binnen het salafisme bestaan weer verschillende stromingen. Een van de stromingen predikt een gewelddadige bestrijding van alle ongelovigen. Al Qaeda en verschillende andere terroristische netwerken en organisaties beroepen zich op deze vorm van het salafisme.
We weten niet half wat we met dit of een ander zomerkamp in huis hebben gehaald. Met slechts enkele fatalistische gedachten zijn de Twin Towers dichterbij dan ooit en is het Fitna gehalte van deze column bovenmodaal.
Jeanet F. de Jong
- Thuis heb ik nog ...